Ubiegły tydzień przebiegał w cieniu fiskalnych doniesień spod Akropolu. Przyćmiły one obrady kopenhaskiego szczytu klimatycznego oraz publikację danych makroekonomicznych. Światowym rynku akcji udało się jednak utrzymać kruchą równowagę, która pozwala nadal z lekką nutką optymizmu mówić o przyszłej koniunkturze.

Greckie ministerstwo finansów poinformowało, że dług publiczny kraju wyniesie 130 proc. PKB. To oświadczenie wywołało szok, a zarazem natychmiastową reakcję agencji ratingowych. Najpierw dla głównego winowajcy – Grecji, potem również dla Hiszpanii zostały obniżone oceny wiarygodności kredytowej. Wszyscy zastanawiają się, kto będzie następny? Pewne jest bowiem, że kryzys w Zatoce Perskiej był przysłowiową iskrą, która roznieciła pożar. Można zaryzykować stwierdzenie, że zmienia się sentyment. Zamiast tolerowania a nawet łagodnej akceptacji powiększania poziomu wydatków publicznych w celu ożywienia koniunktury gospodarczej czeka nas baczniejsze patrzenie na państwowe ręce.

Na usta ciśnie się pytanie, czy możemy mówić o wstępie do akceptacji polityki zacieśniania polityki monetarnej prze banki centralne? Trudno oczekiwać, byśmy pierwszą akt tej sztuki obejrzeli w najbliższą środę. Poznamy wtedy efekty posiedzenia amerykańskiej Rezerwy Federalnej. Tym wydarzeniem żyją teraz inwestorzy, jednak raczej nie powinniśmy spodziewać się radykalnych decyzji. Istnieje jednak nikłe prawdopodobieństwo, że FED zaostrzy ton komunikatów wysyłanych po spotkaniu dotyczących dalszego kierunku działań.

Tymczasem główny winowajca całego zamieszania – państwowy fundusz Dubaj World najpierw wyciągał ręce po pomoc i jak się okazuje, jego wołania nie pozostały bez odpowiedzi. Emirat Abu Zabi zaoferował pomoc w wysokości 10 mld USD w celu podreperowania trudnej kondycji instytucji. W reakcji na te informacje poniedziałkową sesję zakończyły na zielono parkiety azjatyckie. Pozostaje czekać, czy umiarkowany optymizm przełoży się również na pozostałe rynki.